„Міфы, забабоны і народныя перажыткі Балівіі“ М. Рыгаберта Парэдэса — навуковая праца, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. Кніга паглыбляецца ў багатую сукупнасць міфаў, забабонаў і культурных перажыткаў карэнных народаў Балівіі, асабліва засяроджваючыся на супольнасцях аймара і кечуа. Праз старанныя назіранні і даследаванні Парэдэс імкнецца дакументаваць і аналізаваць гэтыя элементы, раскрываючы псіхалагічныя і сацыялагічныя аспекты балівійскага фальклору. У пачатку тэксту аўтар знаёміць чытачоў са сваёй адданасцю вывучэнню і захаванню фальклору Балівіі, падкрэсліваючы яго значэнне. Тэкст пачынаецца з пралога, у якім усхваляецца праца Парэдэса і яе наватарскі характар, бо адзначаецца, што гэта першае сур’ёзнае даследаванне вераванняў карэннага насельніцтва, праведзенае балівійцам. У тэксце сцвярджаецца, што гэтыя забабоны і міфы — не толькі рэшткі мінулай эпохі, але і жывая частка паўсядзённасці людзей, якая ўплывае на іх культуру і практыкі. Пачатак стварае аснову для падрабязнага даследавання таго, як вераванні карэнных народаў уплятаюцца ў паўсядзённае жыццё, духоўнасць і ідэнтычнасць балівійскага грамадства, падкрэсліваючы ўстойлівасць і здольнасць гэтых традыцый да адаптацыі нават пад уплывам знешніх фактараў.