Jorj Genri Peynning “Insoniyat taraqqiyotida bola” asari XX asr boshlarida yozilgan tarixiy tadqiqotdir. Ushbu asar tarix davomida bolalarga bo‘lgan qarash va munosabatning o‘zgarib borishini chuqur tahlil qilib, turli madaniyatlar va davrlarda jamiyatning munosabati, amaliyotlari hamda bolalar farovonligiga insonparvarona yondashuvning sekin-asta shakllanganini ko‘rib chiqadi. Kitob ko‘pincha e’tibordan chetda qolgan bolalik tarixini har tomonlama o‘rganganligi bilan ahamiyatlidir; u sivilizatsiya yosh avlodga munosabatda qanday taraqqiy etganini yoritishga intiladi. Kitobning boshida doktor A. Yakobining so‘zboshisi berilgan bo‘lib, u asarning bolalar huquqlari va farovonligi haqidagi munozaraga qo‘shgan o‘ziga xos hissasini e’tirof etadi. U mavjud adabiyotlarda bolalarning maqomi haqidagi tarixiy mulohazalarga deyarli e’tibor berilmaganini, natijada muhim bo‘shliq yuzaga kelganini ta’kidlaydi. Peyn jamiyatning bolalarga munosabati evolyutsiyasini batafsil o‘rganish uchun zamin yaratib, onalik mehri inson altruizmining asosi ekanini ta’kidlaydi. U iqtisodiy sharoitlar, ijtimoiy me’yorlar va bolalarga munosabat o‘rtasidagi murakkab o‘zaro ta’sirga ishora qilib, kitob tarixni ortga qarab ushbu aloqalarni kuzatishini va vahshiylikdan bolalar huquqlari hamda ularga g‘amxo‘rlikni yanada insonparvarona ko‘rib chiqishga tomon bosqichma-bosqich o‘zgarishni ko‘rsatishini bildiradi.