George Henry Payne tarafından kaleme alınan “The Child in Human Progress”, 20. yüzyılın başlarında yazılmış tarihsel bir incelemedir. Bu eser, tarih boyunca çocuklara yönelik algı ve muamelenin nasıl değiştiğini ele alarak farklı kültür ve dönemlerde toplumsal tutumları, uygulamaları ve çocukların refahına yönelik insancıl bir yaklaşımın yavaş yavaş ortaya çıkışını inceler. Kitap, çoğu zaman ihmal edilmiş olan çocukluk tarihini kapsamlı biçimde ele alması bakımından önem taşır; medeniyetin çocuklara muamele konusunda nasıl ilerlediğine ışık tutmayı amaçlar. Kitabın girişinde, Dr. A. Jacobi’nin kaleme aldığı bir önsöz yer alır. Jacobi, kitabın çocuk hakları ve refahı konusundaki tartışmalara yaptığı özgün katkıyı kabul eder. Çocukların toplumdaki statüsüne ilişkin tarihsel değerlendirmelerin mevcut literatürde büyük ölçüde göz ardı edildiğini ve bunun önemli bir boşluk yarattığını vurgular. Payne, çocuklara yönelik toplumsal tutumların evrimine dair ayrıntılı bir incelemenin zeminini hazırlar ve anne sevgisinin insanın özgeciliğinin temeli olduğunu ileri sürer. Ekonomik koşullar, toplumsal normlar ve çocuklara muamele arasındaki karmaşık etkileşime işaret ederek kitabın bu ilişkileri tarih boyunca geriye doğru izleyip barbarlıktan çocukların hakları ve bakımına daha insancıl bir yaklaşımın doğuşuna uzanan kademeli dönüşümü ortaya koyacağını belirtir.