‘Il dolce far niente: Scènes uit het leven in Venetië in de vorige eeuw’ van Antonio Caccianiga is een historische verhaal dat waarschijnlijk werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek beschrijft het leven in Venetië in de 18e eeuw, met aandacht voor de artistieke ambities en levens van twee jongemannen: Vittore Valdrigo en Antonio Canova. Ze reizen naar Venetië met de droom om roem en succes te bereiken in de kunstwereld. Het boek vertoont levendig de sociale gebruiken, artistieke aspiraties en de pittoreske landschappen van die tijd, waardoor lezers zich kunnen verplaatsen in de dynamische sfeer van Venetië. De opening van het verhaal brengt ons in de 18e eeuw. Hier wordt de drukbezochte en artistieke wereld van Venetië vergeleken met het simpelere leven op het platteland. Twee veertienjarige jongens, rijk aan talent maar financieel arm, maken zich op weg naar Venetië – een stad bekend voor haar artistieke glorie en charme. Tijdens hun reis worden ze vervuld van enthousiasme en dromen over hun kunstcarrière. De tekst contrasteert hun jonge energie met gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving, waardoor het verhaal een levendig beeld geeft van de aantrekkingskracht van Venetië en haar rol in de artistieke gemeenschap. Lezers krijgen zo de belofte van een verhaal dat de ontmoeting tussen jonge ambities en het artistieke erfgoed van Venetië verkent.