„Racje stołu” George’a H. Ellwangera to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Praca ta dogłębnie analizuje bogatą historię gastronomii, opisując jej rozwoj, literaturę, słynnych kucharzy oraz filozofię, która stanowi podstawę przyjemności z jedzenia. Tekst wykracza poza prosty opis receptur, eksplorując estetyczne i kulturowe aspekty posiłków w różnych epokach, a także artystyczną stronę kuchniarstwa. Wstęp do książki otwiera drogę do poznania tej sztuki, podkreślając, że choć postęp technologiczny znacząco rozwinął metody przygotowywania posiłków, wiele osób wciąż bory się z problemami zdrowotnymi powiązanymi z dietą. Ellwanger rozmyśla nad głębokim związkiem pomiędzy odżywianiem, zdrowiem i przyjemnością z jedzenia, podkreślając, że kuchniarstwo to zarówno niezbędna umiejętność, jak i sztuka, która rozwinęła się od starożytności. Zwraca on uwagę na to, że światowi potrzebna jest zbiórka najlepszych receptur oraz wiedzy o historii kulinarii, a nie dodatkowe instrukcje praktyczne. Opowieść stanowi podstawę dla kolejnych rozdziałów, w których opisane są historie z czasów starożytnych oraz piękno posiłków przez wieki.