„Tinta” Dezső Kosztolányiego to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść rozpoczyna się w przeddzień wojny, kontrastując codzienne życie obywateli z nadchodzącym chaosem konfliktu. Skupia się na doświadczeniach młodego studenta, który znalazł się w świecie na krawędzi transformacji, eksplorując tematy niewinności, zmian społecznych oraz cienia wojny. Na początku powieści opisuje się dzień, gdy rozeszła się wiadomość o wojnie, a następnie przedstawia wyrazisty i bogato zmysłowym obraz atmosfery w kraju, gdy ludzie zajmują się swoimi codziennymi sprawami, nie świadomi poważności sytuacji. Są wśród nich także siedemnastolatek, który wyruszający w góry zaczyna rozmyślać nad filozoficznymi pytaniami, ale niespodziewanie spotyka żołnierzy – to jest moment, gdy wojna wdarza się do jego osobistej i kolektywnej świadomości. Kosztolányi z mistrzowską dokładnością pokazuje początkowe stadia otępienia społecznego, kontrastując spokój z niepokojem związanym z nadchodzącymi zmianami, przygotowując czytelnika na emocjonalne wydarzenia, które rozegrają się dalej w toku narracji.