„Królowa Kalafia” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść przedstawia Don Antonio Mascaró, profesora, który prowadzi dwoistą życie – pomiędzy rzeczywistością a fantazją. Podczas przechadzeń po Madrycie rozmyśla o swoim monotonnym życiu i bujnych marzeniach. Poprzez jego interakcje i obserwacje powieść eksploruje tematy takie jak pragnienia, społeczne normy oraz złożoności ludzkich relacji, zwłaszcza w kontekście stosunków z kobietami. Na początku powieści protagonista wraca do domu po wykładzie i prowadzi bogaty wewnętrzny dialog o swoim życiu i fantazjach. Pokazany jest jako człowiek rozdzielony pomiędzy nudnym życiem codziennym a pasjonującymi marzeniami o przygodach, zwłaszcza w sytuacjach, które kwestionują społeczne wyobrażenia o męskości. Mascaró fantazuje o niezwykłych kobietach, co pokazuje jego pragnienie intensywniejszych doświadczeń poza ramami swojego tradycyjnego życia. Gdy spotyka nieznajomą kobietę kierującą samochodem, to spotkanie wywołuje u niego serię refleksji o swoich pragnieniach i słabostach, przygotowując czytelnika do dalszego poznania dynamiki postaci Don Antonio, zwłaszcza w kontekście tajemniczej Kalafii, która może zmienić jego rozumienie miłości i osobistych ambicji.