«Шостае аддзяленне» Антона Паўлавіча Чэхава — мастацкі твор, верагодна, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Падзеі разгортваюцца ў змрочным шпітальным асяроддзі, дзе большасць персанажаў — пацыенты, якія пакутуюць ад розных псіхічных захворванняў. Галоўны герой, прадстаўлены ў творы, — Іван Дзмітрыч Громаў, былы дзяржаўны служачы, апантаны маніяй пераследу; яго жыццёвая гісторыя раскрываецца на фоне прыгнятальнай атмасферы шпіталя і ўзаемаадносін паміж пацыентамі і персаналам. У пачатку апавядання Чэхаў стварае яскравую карціну занядбанага і пустэльнага шпітальнага будынка, падкрэсліваючы яго заняпалы стан, які адлюстроўвае роспач пацыентаў, што ў ім утрымліваюцца. Увядзенне такіх персанажаў, як стары салдат Мікіта, жвавы, але псіхічна нестабільны Майсейка, і змучаны Іван Дзмітрыч, задае змрочны тон, падкрэсліваючы сацыяльныя і асабістыя трагедыі насельнікаў аддзялення. Громаў змагаецца са сваёй псіхічнай хваробай праз унутраныя маналогі, напоўненыя экзістэнцыяльным жахам і прагай свабоды, што яшчэ больш ускладняе яго адносіны з іншымі пацыентамі, пакуль яны разам пераносяць цяжкасці зняволення. У цэлым пачатак твора задае тэмы ізаляцыі, душэўных пакут і грамадскай абыякавасці, уцягваючы чытачоў у шматграннае даследаванне чалавечых пакут ва ўмовах інстытуцыйнай занядбанасці.