‘Radio-Activity’ van Ernest Rutherford is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek biedt een uitgebreide beschouwing van natuurlijk radioactieve stoffen en samenvat experimentele bevindingen evenals de theoretische concepten die helpen om de complexe fenomenen die te maken hebben met radioactiviteit te verklaren. In het inleidende deel wordt de ontwikkeling van het wetenschappelijke begrip rond radioactieve stoffen en hun eigenschappen beschreven. Rutherford reflecteert op eerdere ontdekkingen, waaronder de onderzoeken van Henri Becquerel en de eerste experimenten met röntgenstralen, die leidden tot het verder ontwikkelen van theorieën over de spontane splitsing van radioactieve atomen. Hij benadrukt ook de snelle groei van kennis in dit gebied en wijst op de belangrijke rol van deze theorieën bij het verbanden van grote hoeveelheden experimentele data. Deze basis legt de weg voor een uitgebreidere bestudie van de theorieën rond ionisatie van gassen, de methoden voor het meten van radioactiviteit en de voortgang die wordt geboekt in het onderzoek naar radioactieve mineralen.