Ernest Rutherford tarafından yazılan “Radyoaktivite”, 20. yüzyılın başlarında yayımlanan bir bilimsel eserdir. Kitap, doğal olarak radyoaktif olan maddeleri ayrıntılı bir şekilde incelemekte; radyoaktiviteyle ilişkili karmaşık olayları açıklamaya yardımcı olan deneysel bulguları ve teorik çerçeveleri özetlemektedir. “Radyoaktivite”nin giriş bölümü, radyoaktif maddeler ve özellikleriyle ilgili bilimsel anlayışın gelişim sürecini ele almaktadır. Rutherford, Henri Becquerel’in çalışmaları ve X-ışınlarının ilk keşifleri de dahil olmak üzere geçmişte yapılan buluşları değerlendirerek, radyoaktif atomların kendiliğinden parçalanmasıyla ilgili teorilerin gelişimine katkıda bulunan faktörleri tartışmaktadır. Ayrıca bu alandaki bilginin hızla arttığını vurgulamakta ve parçalanma teorisinin çok sayıda deneysel veriyi birbirleriyle ilişkilendirmedeki önemini belirtmektedir. Bu temel, gazların iyonizasyon teorisi, radyoaktivitenin ölçüm yöntemleri ve radyoaktif mineraller üzerine yapılan araştırmalardaki gelişmelerin daha ayrıntılı bir şekilde incelenmesi için zemin hazırlamaktadır.