„Que nada se sabe” autorstwa Francisco Sáncheza to traktat filozoficzny napisany pod koniec XVI wieku. Dzieło przedstawia sceptyczne dociekania dotyczące natury i granic ludzkiego poznania, przeciwstawiając się uznanym doktrynom filozoficznym, zwłaszcza poglądom Arystotelesa. Autor podejmuje osobistą refleksję nad wiedzą i pewnością, podkreślając niedostateczność istniejących definicji i metodologii w filozofii. Na początku tekstu Sánchez omawia motywy, które skłoniły go do napisania dzieła, rozważając daremność poszukiwania wiedzy absolutnej pośród sprzecznych opinii różnych filozofów. Wyraża głęboki sceptycyzm co do możliwości prawdziwego zdefiniowania lub poznania istoty rzeczy, sugerując, że wiele sporów filozoficznych to jedynie konstrukcje słowne, które zaciemniają, zamiast wyjaśniać, rozumienie. Twierdzi również, że prawdziwa wiedza nie opiera się na sylogizmach i pedantycznej logice jego poprzedników, lecz na bezpośredniej kontemplacji natury oraz doświadczeniach empirycznych gromadzonych przez człowieka w ciągu życia, przygotowując tym samym grunt pod radykalną krytykę twierdzeń metafizycznych i apel o bardziej ugruntowane podejście do nauki.