«A Prose English Translation of Vishnupuranam» Манматхи Натха Дута і Х. Х. Уілсана — рэлігійны тэкст, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Гэты пераклад прысвечаны «Вішну-пуране», адной з васемнаццаці махапуран у індуісцкай літаратуры, і прапануе глыбокія ўяўленні пра стварэнне, прыроду і абавязкі Сусвету, спалучаючы міфалогію, філасофію і касмалогію. У цэнтры зместу знаходзіцца боская постаць Вішну, яго шматлікія ўвасабленні, а таксама рытуальныя і філасофскія аспекты існавання. У пачатку «Вішну-пураны» разгортваецца дыялог паміж Майтрэяй і мудрацом Парашарай. Майтрэя, які прагне атрымаць веды, пытаецца пра паходжанне Сусвету і прынцыпы, што кіруюць існаваннем, і гэта падахвочвае Парашару пераказаць міф пра стварэнне, у якім Вішну выступае як першакрыніца ўсяго існага. У апавяданні раскрываецца цыклічная прырода часу, апісваюцца чатыры эпохі (югі), а таксама працэс стварэння, падтрымання і разбурэння, якімі кіруе Вішну. Такія ключавыя тэмы, як эвалюцыя розных істот — ад багоў да людзей — і іх адпаведныя абавязкі ў гэтай велічнай тканіне жыцця, закладаюць аснову для разумення складанай сувязі паміж боскім і космасам.