‘Rime di Tullia d’Aragona, cortigiana del secolo XVI’ van Tullia d’Aragona is een verzameling gedichten uit de renaissanceperiode, die waarschijnlijk in de 16e eeuw zijn geschreven. Dit werk vertelt over het leven en de ervaringen van Tullia d’Aragona, een courtisane die zich bewoog in een wereld vol complexiteiten: liefde, maatschappelijke normen en artistieke uitdrukking. Ze reflecteerde vaak over thema’s als verlangen en intellectuele gemeenschap. De inleiding van het boek legt uit wat de renaissance was en welke rol courtisanes hadden in die tijd, en bespreekt ook de historische betekenis van figuren als Tullia in het veranderende culturele klimaat van die periode. Het boek beschrijft hoe de identiteit van een courtisane zich ontwikkelde; ze werd zowel gezien als object van verlangen als ook als intellectueel gelijke van de geleerde vrouwen uit haar tijd. Daarnaast wordt aangekaart hoe Tullia opgroeide en werd opgeleid, en hoe ze met behulp van haar intelligentie, charme en literaire talent boven haar controversiële status uitstak. Ze worstelde daarentegen ook met de beperkingen die het mannelijk dominante maatschappijssysteem voor haar oplegde.