J. A. Zahmning “Berlindan Bag‘dod va Bobilgacha” asari XX asr boshlarida yozilgan tarixiy sayohatnoma hisoblanadi. Asarda muallifning Yevropa bo‘ylab Yaqin Sharqqa qilgan safari bayon etilib, ming yillar davomida katta o‘zgarishlarni boshdan kechirgan mintaqadagi tarix, madaniyat va sivilizatsiya mavzulari yoritiladi. Zahmning kuzatuvlarida qadimgi sivilizatsiyalar tarixiga bo‘lgan shaxsiy ishtiyoqi ham, safari yo‘nalishidagi zamonaviy jamiyatlarni o‘rganishi ham aks etadi. Kitobning boshlanishi Zahm safariga zamin yaratib, Berlin va Bag‘dod o‘rtasidagi boy tarixiy manzara haqidagi mulohazalaridan boshlanadi. U bu yo‘nalishni shunchaki jismoniy o‘tish yo‘li emas, balki bobilliklardan rimliklargacha bo‘lgan turli imperiyalar va xalqlarning merosi singib ketgan makon sifatida tasvirlaydi. Zahm qadimgi sivilizatsiyalar beshigi bo‘lgan yurtlarga umrbod qiziqishini ifodalar ekan, uni kutayotgan teran kechinmalarga ishora qiladi. Uning sinchkov kuzatuvlari shuni ko‘rsatadiki, u nafaqat boradigan manzillarini o‘z ko‘zi bilan ko‘rishni, balki yo‘l-yo‘lakay o‘tadigan joylarning tarixiy va madaniy ahamiyatini ham o‘rganishni istaydi.