„From Berlin to Bagdad and Babylon” J. A. Zahma to historyczna relacja z podróży napisana na początku XX wieku. Dzieło opisuje podróż autora przez Europę na Bliski Wschód, podejmując tematykę historii, kultury i cywilizacji w regionie, który na przestrzeni tysiącleci doświadczył znaczących przemian. Obserwacje Zahma odzwierciedlają zarówno jego osobisty entuzjazm dla dziejów starożytnych cywilizacji, jak i studium współczesnych społeczeństw napotykanych na trasie. Początek książki przygotowuje czytelnika na podróż Zahma, rozpoczynając się od jego refleksji nad bogatą historyczną mozaiką rozciągającą się między Berlinem a Bagdadem. Opisuje on tę trasę nie tylko jako fizyczne przejście, lecz także jako szlak przesiąknięty dziedzictwem rozmaitych imperiów i ludów — od Babilończyków po Rzymian. Zahm wyraża trwającą całe życie fascynację krainami, w których narodziły się starożytne cywilizacje, zapowiadając głębokie doświadczenia, jakie na niego czekają. Jego wnikliwe obserwacje ujawniają pragnienie nie tylko zobaczenia samych miejsc docelowych, lecz także poznania historycznego i kulturowego znaczenia miejsc, przez które podróżuje.