«Ад Берліна да Багдада і Вавілона» Дж. А. Зама — гістарычнае падарожнае апавяданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У творы апісваецца падарожжа аўтара праз Еўропу на Блізкі Усход, а таксама разглядаюцца тэмы гісторыі, культуры і цывілізацыі ў рэгіёне, які на працягу тысячагоддзяў перажыў значныя змены. Назіранні Зама адлюстроўваюць як яго асабісты энтузіязм у дачыненні да гісторыі старажытных цывілізацый, так і вывучэнне сучасных грамадстваў уздоўж яго маршруту. У пачатку кнігі закладваецца аснова падарожжа Зама: ён разважае пра багатую гістарычную панараму паміж Берлінам і Багдадам. Ён апісвае гэты маршрут не проста як фізічны шлях, а як дарогу, прасякнутую спадчынай розных імперый і народаў — ад вавіланян да рымлян. Зам выказвае даўняе захапленне землямі, дзе зарадзіліся старажытныя цывілізацыі, намякаючы на глыбокія ўражанні, якія яго чакаюць. Яго ўважлівыя назіранні сведчаць пра жаданне не толькі ўбачыць самі месцы прызначэння, але і даследаваць гістарычнае і культурнае значэнне краін і мясцовасцей, праз якія ён падарожнічае.