Sigmund Freud’un “Zeka ve Bilinçdışıyla İlişkisi” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir bilimsel çalışmadır. Kitap, zekanın psikolojik mekanizmalarını ve önemini incelemekte olup, Freud’un psikanalitik teorisinin daha geniş çerçevesi içinde ele alınmaktadır. Temel amacı, zekanın zihinde nasıl işlediğini, kullanılan teknikleri ve daha derin bilinçdışı süreçlerle olan ilişkisini incelemektir; böylece zeka, önemsiz eğlencelerden ziyade anlamlı psikik ürünler olarak değerlendirilmektedir. Eserin başında bir çevirmenin önsözü yer almakta ve bu önsöz, kitabın Freud’un diğer temel eserleri arasındaki yeri ile psikanalizin gelişimindeki önemini vurgulamaktadır. Freud, konuya tarihsel ve felsefi yaklaşımları inceleyerek giriyor; önceki düşünürlerin zekayı genellikle komedinin bir alt kategorisi olarak gördüklerini veya sistematik bir şekilde analiz etmediklerini belirtiyor. Daha sonra önceki tanımları eleştirerek, özlülük, şakacılık, gizli anlamların ortaya çıkarılması ve farklı fikirlerin birleştirilmesi gibi tekrarlanan temalara dikkat çekiyor. Ardından zekanın teknik mekanizmalarını, özellikle kelime oyunları, özetleme ve belirsizlik içeren dil örnekleri üzerinden ayrıntılı bir şekilde analiz ediyor. Kitap boyunca, zeki ifadelerin yapısını rüyaların yapısıyla karşılaştırıyor; özellikle her ikisinin de özetleme ve yerine koyma tekniklerini paylaştıklarına dikkat çekiyor. Aynı zamanda zekayı, onun benzersiz sosyal ve estetik yönleriyle de ayırt ediyor.
Bu kitap hakkındaki Wikipedia sayfası: en.wikipedia.org/wiki/Jokes_and_Their_Relation_to_the_Unconscious