«Сабраныя творы 19: «Зняважаныя і абражаныя»» Фёдара Дастаеўскага — раман, напісаны ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Гэта пецярбургская гісторыя пра каханне, гонар і прыніжэнне, якую апавядае малады пісьменнік Іван Пятровіч, азіраючыся на трагічны год. У цэнтры сюжэта — ягоная сувязь з Наташай Іхменевай, яе адданымі, але змучанымі бацькамі, а таксама іх заблытаныя адносіны з разважлівым князем Валкоўскім і яго ўражлівым сынам Алёшам. Вас чакаюць тонкая псіхалогія, сацыяльная жорсткасць і балючая ўразлівасць людзей, якія вагаюцца паміж пяшчотай і згубай. Раман пачынаецца з пошукаў Іванам новага пакоя, ягонай цікавасці да напаўразваленага старога і яго старажытнага сабакі ў нямецкай кандытарскай, а таксама маўклівага супрацьстаяння, якое заканчваецца раптоўнай смерцю сабакі і праз некалькі імгненняў — падзеннем і смерцю старога ў суседнім завулку. Іван дапамагае ўстанавіць, што мужчыну звалі Ераміяс Сміт, выяўляе яго крайнюю беднасць, а потым здымае яго танную мансарду, апавядаючы сваю гісторыю з бальнічнага ложка і рыхтуючыся распавесці пра апошні, найцяжэйшы год. Ён накідвае карціны свайго мінулага: асірацелы, ён разам з Наташай выхоўваўся ў добрай сям’і Іхменевых; успамінае ідылічнае дзяцінства і тое, як развіваліся, а потым сапсаваліся іх адносіны з князем Валкоўскім, у тым ліку біяграфію князя, высылку Алёшы ў маёнтак, паклёп, судовы працэс і пераезд сям’і ў Пецярбург. Ён успамінае свой першы літаратурны поспех і пяшчотнае, маўклівае заручэнне з Наташай, перш чым намякнуць, што праз год вяртаецца разбітым, нібыта нябачная катастрофа разверзла паміж імі прорву.
Старонка ў Вікіпедыі пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Humiliated_and_Insulted Пераклад: «Зняважаныя і абражаныя» (Unizhennye i oskorblennye).