„Zoologia rolnicza” autorstwa J. Ritzema Bosa to naukowy przewodnik napisany u schyłku XIX wieku. Przedstawia świat zwierząt, z szczególnym akcentem na gatunki, które szkodzą lub pomagają w rolnictwie, zawierając jasne informacje o identyfikacji, biologii tych organizmów oraz praktyczne poradы dla studentów i rolników. Cel i adresatów książki wyjaśniają przedmowy autora i tłumacza; wstęp Eleanor A. Ormerod podkreśla jej praktyczną wartość, a szczegółowy spis treści pokazuje szeroką tematykę – od krętóznacznych do protokożnych zwierząt. Dalej tekst objaśnia zasady klasyfikacji zoologicznej i nazewnictwa binomowego, po czym następuje krótka introdukcja do anatomii i fiziologii krętóznacznych (skład kości, mięśnie, nerwy, procesy trawiennego, krążenia i oddechowego, rozmnażanie włącznie z zasadą zmienności pokoleń), a także różnice w budowie serca pomiędzy poszczególnymi grupami krętóznacznych. Następnie tekst zajmuje się gatunkami ssaków istotnymi z punktu widzenia rolnictwa: kotami, psami, lisami oraz innymi gryzunami, przydając im odpowiednio ważną rolę w rolnictwie (zarówno jako szkodniki, jak i jako pomocnicy). Insektyjadłe zwierzęta są przedstawione przede wszystkim jako sojusznicy rolnictwa, a nietopiry jako cenni nocni polujące na insekty. Ostatnia część książki poświęcona jest gryzunom – zającom i królikom, a potem myszkom i szczurkom – zawierając jasne informacje o ich identyfikacji oraz typowych szkodach, jakie mogą wyrządzić. Na koniec omawiane są gatunki myszy i szczurków oraz ich wpływ na rolnictwo.