«Madame de Sévigné’nin Mektupları», markiz Marie de Rabutin-Chantal de Sévigné’nin 17. yüzyılın sonlarında yazılmış kişisel mektuplarından oluşan bir derlemedir. Cilt, başta kızına olmak üzere onun sevecen, nükteli yazışmalarına odaklanır; aynı zamanda dostlara ve akrabaya da seslenir ve XIV. Louis döneminde saray hayatına, taşra rutinlerine ve ev içi kaygılara canlı bakışlar sunar. Zarif bir anlatı, keskin toplumsal gözlem ve annelik sevgisinin süreğen bir portresi beklenmelidir. Derlemenin açılışı, mektupları okurlara bir yayımcı önsözüyle çerçeveler; bu önsöz üsluplarını, tarihsel değerlerini ve uygarlaştırıcı etkilerini över, muhataba göre yeni bir düzenlemeyi açıklar ve yazarın hayatını ve dönemini özetler. Biyografik bir deneme onun soylu Burgonya kökenlerini, olağanüstü eğitimini, mutsuz evliliğini ve dulluğunu, malikânelerinin ihtiyatlı yönetimini, sarsılmaz erdemini ve oğluna, özellikle de kızıyla Kont de Grignan’la evliliğinin ayrılıklarına yol açtığı kızına duyduğu ezici bağlılığı izler. Kuzen Bussy’ye yazılan erken mektuplar, şakacı sitemi onun askerî başarılarıyla duyulan gururla, saray dedikodusuyla ve aile haberleriyle—oğlunun yolculuğu ve kızının nişanı dahil—karıştırır. Kıza yazılan yazışma gözyaşları ve yolculuk kaygılarıyla başlar, ardından canlı Paris haberlerine genişler (dindarlık tartışmaları, Ninon’un zekâsı, kâğıt oyununda hile skandalı ve Vatel’in Chantilly’deki intiharının ünlü anlatısı), sonra Bretonya’ya kayar; orada bahçelerden, yerel toplumdan, maliyeden ve okumadan yazar—her zaman şefkatli öğüde ve çocuğunun sağlığına duyulan kaygıya geri döner.