„Pełna kolekcja proz Walta Whitmana” składa się z esejów, wspomnień i refleksji napisanych w końcu XIX wieku. Ten kompletny zbiór obejmuje różnorakie tematy, ale najważniejszą rolę odgrywają tu spostrzeżenia i doświadczenia Whitmana związane z Amerykańską wojną domową, jego życiem osobistym oraz głębokim związkami z naturą i ludzkością. Na początku tej kolekcji Whitman przygotowuje grunt dla opowieści, w której elementy autobiografii łączą się z bolesnymi refleksjami nad życiem, śmiercią i stanem człowieka. Opisuje swój zamiar publikowania nieuprzedzonych notatek i wpisów z dziennika, w których dokładnie relacjonuje swoje doświadczenia podczas służby jako wolontariat medyczny w czasie wojny. Przywołuje ofiary bitew i troskę o rannych żołnierzy, wyraźnie przedstawiając bolesną atmosferę wojny i jej następstwa. Taki rozpoczęcie daje początek osobistej, ale zarazem uniwersalnej perspektywie – pokazuje, że te prozowe utwory nie tylko dokumentują doświadczenia Whitmana, ale także pragną uchwycić szersze spojrzenie na amerykańskie życie w okresie tak burzliwym.