Walt Whitman’ın “Tamamı Proz Eserler” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış denemeler, anılar ve düşüncelerden oluşan bir derlemedir. Bu kapsamlı eser çeşitli temaları ele alır; ancak özellikle Amerikan İç Savaşıyla ilgili gözlemleri, kişisel hayatı ve doğa ile insanlık arasındaki derin bağlantısı ön planda yer alır. Eserin başında Whitman, otobiyografik unsurları yaşam, ölüm ve insani durum üzerine yapılan derin düşüncelerle birleştiren bir anlatı sunar. Gönüllü hemşire olarak savaş sırasındaki deneyimlerini ayrıntılı bir şekilde anlatır; savaşta yaşanan kayıpları ve yaralı askerlere verilen yardımları hatırlatarak savaşın ve sonrasının acı dolu atmosferini canlı bir şekilde tasvir eder. Bu giriş bölümü, hem kişisel hem de evrensel bir bakış açısı sunarak, bu proz eserlerinin yalnızca yazarın deneyimlerini kaydetmekle kalmayıp aynı zamanda bu karışık dönemdeki Amerikan yaşamına dair daha geniş içgörüler sunmayı amaçladığını açıkça ortaya koyar.