„Ratunek cara: Dwa autentyczne dzienniki, opracowane i przetłumaczone przez Jamesa P. Smythe’a” to historyczny tekst, najprawdopodobniej napisany na początku XX wieku, a konkretnie w okresie po I wojnie światowej. Opowieść skupia się na burzliwym i niepewnym loścu cara Mikołaja II i jego rodziny podczas rewolucji rosyjskiej. Za pomocą autentycznych dzienników autor dokonuje dogłębnego spojrzenia na cierpienia cesarskiej rodziny, która musiała przeżyć w okresie rozszerzającej się rewolucji, zdrady i desperacji. Akcja książki rozpoczyna się w 1917 roku – gdy lod na rzece Newa topi się, a reżim cara Mikołaja II traci grunt pod naciskiem rewolucji. Kobiety w Zimowym Pałacu świętują tak zwane zwycięstwa w wojnie, nie wiedząc o nadchodzącym chaosie. Opowieść przedstawia różne członki rodziny cesarskiej, które muszą stawić czoła brutalnym realnościom – więzieniom, groźbom przemocy i niespodziewanym zmianom w swoim życiu. Autor podkreśla ich emocjonalne i fizyczne cierpienia, a także złożoną interakcję lojalności, oszustwa i pragnienia wolności w obliczu trudności. Wstępna część książki wzbudza ciekawość czytelników dotycząc losu tych postaci oraz możliwości tajnej misji ratunkowej w atmosferze wątpliwości i desperacji.