کتاب «اصول قافیه در شعر انگلیسی» نوشته پال اف. باوم، مقالهای علمی درباره مطالعه قافیه و ویژگیهای ریتمیک آن در شعر انگلیسی است که احتمالاً در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به بررسی مکانیزمهای ساختار قافیه میپردازد و هم هنر و هم علم ریتم در شعر را مورد تحلیل قرار میدهد. نویسنده به جنبههای مختلف ریتم، از جمله اشکال مختلف آن (زمانی، فضایی و تعامل صدا با معنا)، میپردازد؛ این عوامل همگی بر شکلگیری بیان شعری تأثیر میگذارند. کتاب با بررسی چالشهای تاریخی در درک قافیه انگلیسی آغاز میشود؛ بهویژه تأثیر شعر عصر کلاسیک بر تحلیل قافیه، که منجر به سوءتفاهمات و ساختارهای بیش از حد سختگیرانه در تحلیل شعر شده است. باوم روی پیچیدگی ذاتی ریتم تأکید میکند و نشان میدهد که نمیتوان ریتم را به قوانین سادهلوحانه تقلیل داد، بدون اینکه هسته اصلی بیان شعری از دست برود. او همچنین توضیح میدهد که چگونه ریتم در سراسر طبیعت وجود دارد و چگونه در زبان نمایان میشود؛ این موضوعات زمینهساز بررسی عمیقتر عناصر تشکیلدهنده قافیه، از جمله ریتم، وزن شعری و تعامل ویژگیهای صوتی در شعر انگلیسی میباشند. لحن نوشتار کتاب تحلیلی و تأملی است و هدف آن، فراهم کردن چارچوبی برای درک بهتر و انتقاد عمیقتر از قافیه انگلیسی به خوانندگان است.