„Zasady wersyfikacji angielskiej” autorstwa Paula F. Bauma to naukowy traktat poświęcony badaniu wersyfikacji w języku angielskim oraz jej rytmicznych właściwości; prawdopodobnie napisany na początku XX wieku. Książka dogłębia zasady budowy wiersza, eksplorując zarówno artystyczne, jak i naukowe aspekty rytmu w poezji. Omawia różne aspekty rytmu, wliczając jego formy czasowe, przestrzenne oraz interakcję dźwięku z znaczeniem, które wpływają na wyraz poetyczny. Wstęp do dzieła rozpoczyna się od analizy historycznych trudności w zrozumieniu zasad wersyfikacji angielskiej, zwłaszcza wpływu klasycznej prozydyki, który doprowadził do powstania błędnych pojęć i nadmiernie sztyrwych metod analizy wiersza. Baum podkreśla złożoność rytmu, twierdząc, że nie można go redukować do uproszczonej reguliki bez utraty esencji poetycznego wyrazu. Opisuje, jak rytm rozbrzega się we wszystkim w przyrodzie i jak manifestuje się w języku, co otwiera drogę do dalszego badania elementów składowych wiersza – w tym rytmu, metryki oraz wzajemnej interakcji dźwiękowych właściwości w poezji angielskiej. Ton tekstu jest analityczny i refleksyjny; celuje w to, aby czytelnicy uzyskali narzędzia do skuteczniejszego apreciowania i krytyki wiersza angielskiego.