Marià Vayredaning «Sang Nova» romani XIX asr oxirida yozilgan. Voqea bizni o‘qishini tamomlab, oilaviy uyiga qaytayotgan, ildizlari bilan qayta bog‘lanishga intilar ekan, amakisi Mossèn Joanning undan kutayotgan talablariga qarshi kurashayotgan yosh yigit Ramon de Montbrió bilan tanishtiradi. Asar an’ana va zamonaviylik, shaxsiy intilishlar bilan oilaviy rishtalar o‘rtasidagi ziddiyat, shuningdek, ta’lim va kasb tanlovlarining o‘zgarib borayotgan o‘rni kabi mavzularni o‘rganadi. Roman boshida Ramon bilan amakisi o‘rtasidagi munosabatlar hikoyaning markazida turadi. Ramon Mossèn Joandan samimiy maktub oladi; unda amakisining Ramon yanada an’anaviy yo‘lni, xususan, diniy sohani tanlashini istayotgani, Ramonning muhandislik bo‘yicha o‘qish haqidagi intilishlariga zid ekani ayon bo‘ladi. Dastlabki boblarda Ramoning uyiga qaytish safari, yo‘l davomida qilgan mulohazalari va amakisining konservativ qarashlariga qarama-qarshi bo‘lgan o‘z qarashlari yoritiladi. Bu ziddiyat ularning munosabatlarini qiziqarli tarzda ochib berishga zamin yaratadi, shu bilan birga oilaviy dramada muhim rol o‘ynaydigan sadoqatli xabarchi Paskal va uy bekasi Felisa singari rang-barang ikkilamchi qahramonlarni ham tanishtiradi.