Marià Vayreda’nın “Sang Nova” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir romandır. Hikaye, eğitimini tamamladıktan sonra ailesinin yanına dönen genç Ramón de Montbrió’yu tanıtır. Ramón, kökleriyle yeniden bağ kurmaya çalışırken amcası Mossèn Joan’ın beklentileriyle de mücadele etmek zorundadır. Roman, gelenek ile modernlik arasındaki çatışmayı, kişisel hedefler ile aile bağları arasındaki gerilimi ve eğitim ile kariyer seçimlerinin giderek değişen rolünü ele alır. Romana başlarda Ramón ile amcası arasındaki ilişki, anlatının merkezindedir. Mossèn Joan’dan gelen bir mektupta, amcasının Ramón’un mühendislik eğitimi yerine daha geleneksel bir yolu izlemesini istediği belirtilir. İlk bölümlerde, Ramón’un eve dönüş yolculuğu, bu süreçteki düşünceleri ve amcasının daha muhafazakar görüşleriyle arasındaki farklılıklar vurgulanır. Bu gerilim, onların ilişkisinin derinlemesine incelenmesini sağlarken; aynı zamanda hikayede önemli roller oynayan Pascal ve Feliça gibi karakterleri de tanıtır.