„Sang Nova” autorstwa Marià Vayredy to powieść napisana na końcu XIX wieku. Opowieść przedstawia Ramóna de Montbrió – młodego człowieka, który po ukończeniu studiów powraca do swojego rodzinnego domu w poszukiwaniu związku ze swoimi korzeniami, a jednocześnie stara się poradzić z oczekiwaniami swego stryja, Mossèna Joana. Powieść dotyka tematów tradycji i modernizacji, konfliktu między osobistymi ambicjami a rodzinnymi więzami, a także rozwijającej się roli edukacji i wyborów kariery. Na początku powieści istotna jest relacja pomiędzy Ramónem a jego stryjem – Mossèn Joan pisze do niego list, w którym wyraża pragnienie, aby Ramón szedł bardziej tradycyjnym szlakiem, a konkretnie zajął się duchowną drogą, na przekór ambicjom Ramóna, który chce studiować inżynierię. Pierwsze rozdziały pokazują podróż Ramóna do domu, jego refleksje podczas tej drogi oraz sprzeczne punkty widzenia, które ma w porównaniu z konserwatywnymi przekonaniami swego stryja. Ta sytuacja stwarza podstawę dla dogłębnego rozpatrzenia ich wzajemnych relacji, a przy tym pojawiają się ciekawe postaci drugoplanowe, takie jak lojalny posłaniec Pascal i gospodyni Feliça, które odgrywają ważną rolę w rozwoju tej rodzinnej dramy.