«تکامل، قدیم و جدید» اثر ساموئل باتلر، بررسیای علمی درباره نظریه تکامل است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب نظریههای مطرحشده از سوی چهرههای برجستهای همچون بوفون، دکتر اراسموس داروین، لامارک و چارلز داروین را بهطور انتقادی بررسی میکند و دیدگاههای آنان درباره تکامل، غایتشناسی و هدف نهفته در ساختارهای جانداران را تحلیل میکند. باتلر میکوشد ایده طراحی و هدفمندی در تکامل حیات را تأیید کند و با تقلیل تکامل به صرف تصادف یا علل مکانیکی مخالفت ورزد. باتلر در آغاز اثر، پرسش محوری غایتشناسی در تاریخ طبیعی را مطرح میکند و میاندیشد که آیا ساختارهای جانوران و گیاهان از طراحی یا هدفمندی حکایت دارند یا نه. او دیدگاه سنتی غایتشناسی، که نمونه آن استدلالهای ویلیام پیلی است، را با دیدگاههای علمی نوظهوری مقایسه میکند که از انتخاب طبیعی و تبارزایی همراه با تغییر تأثیر پذیرفتهاند. در نهایت، او قصد دارد تأکید کند که این تغییرات تکاملی فاقد طراحی هدفمند نیستند و همزمان، اندیشههای تاریخی درباره هدفمندی در زیستشناسی را بررسی کند؛ بدینترتیب زمینه را برای بحثی عمیقتر فراهم میآورد که استدلالهای رایج تکاملی در روزگار او را به چالش میکشد.