‘Evolution, Old & New’ van Samuel Butler is een wetenschappelijk onderzoek naar de evolutietheorie dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt kritisch de theorieën die werden voorgesteld door bekende wetenschappers als Buffon, Dr. Erasmus Darwin, Lamarck en Charles Darwin, en analyseert hun standpunten over evolutie, teleologie en het doel achter de structuur van levende organismen. Butler streeft ernaar om de gedachte aan een vorm van ontwerp en doelgerichtheid in de evolutie van het leven te bevestigen, en spreekt zich uit tegen het reduceren van evolutie tot puur toeval of mechanische oorzaken. In het begin van het boek stelt Butler de centrale vraag over teleologie in de natuurwetenschap: laten de structuren van dieren en planten echt een vorm van ontwerp of doelgerichtheid zien? Hij vergelijkt hierbij de traditionele visie op teleologie – zoals die wordt verwoord door William Paley – met de nieuwe wetenschappelijke inzichten die worden beïnvloed door natuurlijke selectie en het principe van afstammeling met modificatie. Uiteindelijk wil Butler aantonen dat deze evolutieve veranderingen zeker een vorm van doelgericht ontwerp bevatten, en hij onderzoekt ook de historische concepten rond het begrip ‘doelgerichtheid’ in de biologie. Dit leidt tot een dieperde discussie die de huidige evolutietheorie uitdaagt.