«نویسندهٔ زنِ اودیسه» اثر ساموئل باتلر، پژوهشی انتقادی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به بررسی پدیدآورندهٔ منظومهٔ حماسی باستانی «اودیسه» میپردازد و مطرح میکند که این اثر را زنی نوشته است، نه آنگونه که بهطور سنتی به هومر نسبت داده میشود. باتلر استدلالی را پیش میبرد که بر ویژگیهای متن و خاستگاه جغرافیایی آن متمرکز است؛ بهویژه آن را به سیسیل مرتبط میکند و نشان میدهد که این عوامل چگونه بر وجود دیدگاهی مؤنث در آفرینش اثر دلالت دارند. باتلر در آغاز کتاب، دیدگاه خود را دربارهٔ زنبودنِ پدیدآورندهٔ «اودیسه» مطرح میکند و تأمل میکند که این دیدگاه چگونه بر درک ما از مضامین و شخصیتهای شعر اثر میگذارد. او با بازگویی مسیر فکری خود، شیفتگیاش به متن و معمایی را که هنگام خواندن آن احساس میکرد، بیان میکند. بخش آغازین همچنین به مناقشههای علمی پیرامون پدیدآورندهٔ «ایلیاد» و «اودیسه» میپردازد و با برجستهکردن شمار فراوان شاعرهها در ادبیات یونان باستان، زمینهٔ استدلالهای او را فراهم میسازد. بدینسان، آغاز کتاب زمینه را برای بررسی همهجانبهٔ شعر از منظری فراهم میکند که قراردادهای دیرپای دانشگاهی را به چالش میکشد.