‘A Little Girl in Old Boston’ van Amanda M. Douglas is een historische roman die werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. De verhaalvolgorde volgt het leven van een jong meisje genaamd Doris, die na de dood van haar vader vanuit Engeland naar Boston in de Nieuwe Wereld reist. Terwijl ze zich vestigt in haar nieuwe omgeving, wordt de dynamiek tussen familie, vriendschap en de culturele verschillen tussen haar oude en nieuwe leven verkend. In het begin van het boek arriveert Doris in Boston en wordt ze voorgesteld aan haar nieuwe voogden: de familie Leverett. Het eerste hoofdstuk biedt een gedetailleerde beschrijving van de sociale normen en waarden van die tijd, gezien door de ogen van tante Priscilla – een persoon die een mengeling van scepsis en nieuwsgierigheid naar het jonge meisje vertoont. De vriendelijke omgang tussen de familieleden geeft aan hoe warm en liefdevol het gezin Leverett is; dit contrasteert met Doris’ eerdere ervaringen in Engeland, waaronder de tijd die ze doorbracht in een klooster. Het verhaal draait rond thema’s als identiteit, aanpassing en de moeilijke zoektocht van een jong meisje naar een nieuwe plek waar ze zich thuis kan voelen – een wereld vol onbekende gebruiken en de kans om een liefdevol gezin te vinden.