„Mała dziewczynka w starym Bostonie” autorstwa Amandy M. Douglas to powieść historyczna napisana na końcu XIX wieku. Opowiada historię młodej dziewczyny o imieniu Doris, która po śmierci ojca przenosi się z Anglii do Bostonu w Nowym Świecie. Gdy osiedla się w nowym domu, narracja eksploruje dynamikę rodzinnych więzi, przyjaźni oraz kulturowe różnice pomiędzy jej życiem w Anglii a tym w Nowym Świecie. Na początku powieści Doris przybywa do Bostonu i poznaje swoich nowych opiekunów – rodzinę Leverett. Pierwsze rozdziały pokazują, jakie normy społeczne panowały w tym czasie, a szczególnie to widzimy przez oczy ciotki Priscilly, która odnosi do młodej dziewczyny zmięškaną postawę – połączenie sceptycyzmu z ciekawością. Delikatne interakcje pomiędzy członkami rodziny pokazują ciepło i przyjaźń w domu Leverettów, co kontrastuje z wcześniejszymi doświadczeniami Doris w Anglii, w tym z czasem spędzonym w klasztorze. Opowieść dotyka tematów przynależności, adaptacji oraz drogi małej dziewczynki, która musi poradzić sobie z nowym światem pełnym obcości i szans na miłość ze strony rodziny.