«ونزی» اثر جیان شینگ، متنی فلسفی است که در دوران باستان، احتمالاً در دورهٔ اندیشهٔ کلاسیک چین، نوشته شده است. این اثر مفاهیم دائو (راه) و دِه (فضیلت) را بررسی میکند و گفتوگویی را ارائه میدهد که عمدتاً به لائوتسه نسبت داده میشود و به موضوعاتی چون طبیعیبودن، کشورداری و توازن میان یین و یانگ میپردازد. این متن اثری بنیادین برای درک فلسفهٔ دائویی و پیامدهای آن برای رفتار فردی و کشورداری به شمار میرود. آغاز این اثر این دیدگاه را مطرح میکند که همهچیز در هستی از طریق دائو، که بیشکل و در عین حال سرچشمهٔ آفرینش است، به یکدیگر پیوستهاند. لائوتسه بر اهمیت پیروی از قوانین طبیعی تأکید میکند و بر آن است که خرد راستین در درک این اصل بنیادین و هماهنگشدن با آن نهفته است. متن از فضیلتهای سادگی و فروتنی و نیز مفهوم «وو وِی» (ناکنشی یا کنشِ بیتکلف) سخن میگوید و تأکید دارد کسانی که از دائو پیروی میکنند، هم در زندگی شخصی و هم در کشورداری به هماهنگی دست مییابند. این اثر لحنی تأملبرانگیز دارد و خوانندگان را دعوت میکند تا دربارهٔ پیامدهای این آموزهها در زندگی خود بیندیشند.