"文子", Jian Xing tarafından yazılmış, antik çağlarda, büyük olasılıkla klasik Çin düşüncesi döneminde kaleme alınmış felsefi bir metindir. Eser, Dao (Yol) ve De (erdem) kavramlarını inceler; başlıca Laozi'ye atfedilen bir diyalog sunarak doğallık, yönetim ve yin ile yang arasındaki denge temalarına değinir. Metin, Daoist felsefeyi ve bunun kişisel davranış ile devlet sanatı açısından sonuçlarını anlamak için temel bir yapıttır. Eserin açılışı, var olan her şeyin Dao aracılığıyla birbirine bağlı olduğu düşüncesini ortaya koyar; Dao, biçimsiz olmakla birlikte tüm yaratılışın kaynağı olarak nitelendirilir. Laozi, doğal yasalara uymanın önemini vurgular ve gerçek bilgeliğin bu temel ilkeyi anlamakta ve onunla uyum içinde olmakta yattığını öne sürer. Metin, sadelik, alçakgönüllülük erdemlerini ve "wu wei" (eylemsizlik ya da zahmetsiz eylem) düşüncesini ele alır; Dao'yu izleyenlerin hem kişisel yaşamda hem de yönetimde uyuma ulaştığını ileri sürer. Düşünmeye yönelten bir ton belirleyerek okurları bu öğretilerin kendi yaşamlarındaki sonuçları üzerine düşünmeye davet eder.