„文子” Jiana Xinga to tekst filozoficzny powstały w starożytności, prawdopodobnie w okresie klasycznej myśli chińskiej. Dzieło zgłębia pojęcia Dao (Drogi) i De (cnoty), przedstawiając dialog przypisywany głównie Laoziemu i poruszając motywy naturalności, sprawowania władzy oraz równowagi między yin i yang. Tekst stanowi fundament do zrozumienia filozofii daoistycznej oraz jej znaczenia dla osobistego postępowania i sztuki rządzenia. Na początku pracy wprowadzono myśl, że wszystko, co istnieje, jest powiązane przez Dao, określane jako bezkształtne, a zarazem źródło wszelkiego stworzenia. Laozi podkreśla wagę trzymania się praw natury i sugeruje, że prawdziwa mądrość polega na zrozumieniu tej fundamentalnej zasady i dostosowaniu się do niej. Tekst omawia cnoty prostoty, pokory oraz ideę „wu wei” (niedziałania lub działania bez wysiłku), twierdząc, że ci, którzy podążają za Dao, osiągają harmonię zarówno w życiu osobistym, jak i w rządzeniu. Nadaje kontemplacyjny ton, zapraszając czytelników do refleksji nad znaczeniem tych nauk w ich własnym życiu.