„Sto bajek La Fontaine’a” autorstwa Jeana de La Fontaine’a to zbiór bajek napisanych w końcu XVII wieku. To dzieło składa się z serii przyjaznych, moralizujących opowieści o zwierzętach antropomorficznych, które ilustrują wieczne prawdy o naturze i zachowaniu ludzi. Bajki często dotyczą różnych archetypów postaci – np. subdusznego lisza, pracowitej mrówek czy nierozsądnego skakawca – prezentując czytelnikom krótkie, ale głębokie morały w połączeniu z dowcipem i humorem. Wstępna część zbioru zawiera kilka bajek, które pokazują charakterystyczny styl opowiadania La Fontaine’a. Początek stanowi „Skakawiec i mrówek” – historia o bezmyślnym skakawcu, który musi zapłacić cenę za letni leniwiec wraz z nadejściem zimy, w kontrastie z ciężką pracą mrówek. Są tu też inne bajki, np. „Złodzieje i osel”, „Lis oskarżający lisicę” czy „Lew i osel na polu łowu”, które pokazują tematy chciwości, oszustwa i nierozsądku wśród zwierząt. Każda z tych historii zawiera morał, dzięki czemu są nie tylko zabawne, ale także budzące do myślenia, a tym samym stanowią bogatą tradycję opowiadania bajek, która trwa już przez wieki.