«Fiebre de amor (Dominique)» Эжэна Фрамантэна — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. Апавяданне засяроджваецца на глыбокім даследаванні чалавечых эмоцый, складанасцей самаідэнтычнасці і ўзаемапранікненняў паміж вясковым жыццём і асабістымі амбіцыямі. Галоўны герой, Дамінга, паказаны як чалавек, які змагаецца са сваім мінулым і дваістасцю свайго існавання — адначасова сціплы вясковец і былы пісьменнік, які некалі імкнуўся рэалізаваць сябе. У пачатку рамана апавядальнік разважае пра жыццё Дамінга — задуменнага чалавека, які пасля перыяду ўяўнай няўдачы і няздзейсненых пісьменніцкіх спадзяванняў адышоў да сціплага існавання. Чытач знаёміцца са спакойным вясковым краявідам Вільянуэвы восенню, дзе простае, але багатае палатно жыцця разгортваецца на фоне прыроды. Сцэна пачынаецца з сустрэчы Дамінга з іншымі персанажамі, такімі як доктар і яго маладая сям’я, што ўсталёўвае яго сувязі з зямлёй і супольнасцю, якая яго атачае. Па меры развіцця апавядання ўзнікаюць тэмы настальгіі і экзістэнцыяльных разважанняў, асабліва праз узаемадзеянне Дамінга з вяскоўцамі і яго ўспаміны пра былыя амбіцыі, ствараючы яркую карціну жыцця, якое вагаецца паміж задаволенасцю і тугой.