„Gorączka miłości (Dominique)” Eugène’a Fromentina to powieść napisana na początku XX wieku. Opowieść skupia się na głębokim eksplorowaniu ludzkich emocji, złożoności samoidentyfikacji oraz wzajemnych relacji między życiem na wsi a osobistymi ambicjami. Główny bohater, Domingo, jest przedstawiony jako człowiek, który bory się z swoją przeszłością i dualnością swojego istnienia – jako skromny mieszkaniec wioski i kiedyś ambitny pisarz. Na początku powieści narrator opisuje życie Domingo, tego introspektywnego człowieka, który po okresie porażek i niespełnionych ambicji jako autor zrezygnował na proste, spokojne życie. Czytelnik poznaje spokojną wiejską scenerię Villanuevy w okresie jesieni, gdzie prosty, lecz bogaty obraz życia rozkwitają na tle przyrody. Podczas dalszego rozwoju narracji pojawiają się tematy nostalgii i egzistencjalnych refleksji, zwłaszcza w kontekście interakcji Domingo z mieszkańcami wioski oraz jego wspomnień o przeszłych ambicjach. To daje wyrazny obraz życia człowieka, który żyje pomiędzy zadowoleniem a tęsknotą.