Eduard Hanslick tarafından yazılan “Vom Musikalisch-Schönen”, 19. yüzyılın ortalarında yayımlanan ve müziğin estetiği üzerine bir felsefi eserdir. Bu çalışma, o dönemde hakim olan müzik yorumlarını eleştirir ve müziğin duygusal ifadeden bağımsız olarak sahip olduğu doğal güzelliğin takdir edilmesini savunur. Hanslick, müzik sanatının doğasını ve sadece duygusal etkilerin ötesindeki değerini açıklığa kavuşturmaya çalışır. Kitabın başlangıcında, Hanslick, müziğin esas olarak duyguları ifade etmekle ilgili olduğuna dair geleneksel görüşe karşı temel argümanını ortaya koyar. Böyle bir yaklaşımın müziğin gerçek özünün anlaşılmasını sınırladığını savunur ve müziğin duyguları nasıl ifade ettiğine odaklanmak yerine, onun biçimsel nitelikleri ve estetik çekiciliği yoluyla anlaşılması gerektiğini belirtir. Müzikle ilişkili duyguların karmaşıklığına dair yapılan bu tartışmalar, duyguların müziğin temel içeriği olmaktan ziyade yapısından kaynaklandığını göstermektedir. Dolayısıyla, bu çalışma, müzikal güzelliğin benzersiz özelliklerine yönelik kapsamlı bir inceleme için gerekli temeli atmaktadır ve müziğin takdir edilmesinde daha objektif bir yaklaşımın gerekliliğini vurgulamaktadır.