‘De dochter van de aartsbisschop’ van Camilo Castelo Branco is een roman die werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. Het boek duikt in de complexe relaties binnen een Portugees handelsgezin en richt zich vooral op de verboden liefde tussen de handelaar Antonio José da Silva en de jonge Rosa Guilhermina, de dochter van een aartsbisschop. De vertelling kritiseert maatschappelijke normen en behandelt thema’s als passie, plicht en de beperkingen die het huwelijk met zich brengt. In het begin van de roman worden we voorgesteld aan Antonio José da Silva: een rijke maar ontevredene handelaar uit Porto. Hij is steeds meer verliefd in de mooie en onschuldige Rosa Guilhermina, die pas vijftien jaar oud is. Rosa leeft onder de bescherming van haar vader, de aartsbisschop, die erop streeft een geschikte echtgenoot voor haar te vinden door haar voor te bereiden op een huwelijk met Antonio. Rosa is echter resistent en wenst deze lotgevallen te ontwijken; ze is zelfs bereid in een klooster te gaan. Deze spanning vormt de basis voor een verhaal over onbeantwoordde liefde, maatschappelijke druk en de jonge verlangen naar autonomie. Dit komt duidelijk terug in Rosa’s gesprekken en geheime contacten met José Bento, een lokale jongen. De openingsscène zet al vanaf het begin een levendige en dramatische toon voor de komende conflicten en emotionele onrust.