Camilo Castelo Branco’nun “Başpiskopos’un Kızı” adlı romanı 19. yüzyılın ortalarında yazılmıştır. Bu eser, bir Portekizli tüccar ailesinin içindeki karmaşık ilişkileri ele almakta olup özellikle tüccar Antonio José da Silva ile başpiskoposun kızı Rosa Guilhermina arasındaki yasaklı duygulara odaklanmaktadır. Anlatı, toplumsal normları eleştirirken tutku, görev ve evliliğin getirdiği kısıtlamalar gibi temaları da incelemektedir. Romanın başında, Porto’da yaşayan zengin fakat mutsuz bir tüccar olan Antonio José da Silva ile karşılaşırız. On beş yaşındaki güzel ve masum Rosa Guilhermina’ya giderek daha fazla ilgi duymaktadır. Rosa, babası başpiskoposun gözetiminde yaşamakta olup babası onu Antonio ile evlendirmek için çabalamaktadır. Ancak Rosa bu kaderden kaçınmak istemekte ve bunun yerine bir manastıra girmeyi bile tercih etmektedir. Bu gerilim, karşılıksız aşk, toplumsal baskı ve gençlerin özerklik arzusunu konu alan bir hikayenin temelini oluşturmaktadır. Rosa’nın yerel bir çocuk olan José Bento ile yaptığı gizli görüşmeler de bu duygusal karmaşıklığı daha da pekiştirmektedir. Romanın başlangıcı, devam edecek çatışma ve duygusal kargaşa için canlı ve dramatik bir atmosfer yaratmaktadır.