Camilo Castelo Branco’nun “Agulha em Palheiro” adlı romanı 19. yüzyılın ortalarında yazılmıştır. Hikaye 1803 yılında başlar ve Lizbon’da yaşayan, yetenekli ve hırslı bir ayakkabıcı olan Francisco Lourenço Gomes’in hayatını konu alır. Francisco, şair Manuel Maria Barbosa du Bocage’a büyük hayranlık duymaktadır. Hikayenin merkezinde aşk, hırs ve sosyal sınıflar arasındaki ilişkiler yer alır; özellikle de Francisco’nun şiir ve kişisel bağlantılar aracılığıyla sadece bir zanaatkar olmaktan daha fazlasını başarmaya çalışması ön plana çıkar. Romanın başlangıcında okuyucular, on sekiz yaşındaki Francisco’yu babasının ayakkabı dükkanını yönetirken tanırız. Bocage’a duyduğu hayranlık onu bu şaire yardım etmeye teşvik eder; iyi yapılmış botlar sağlayarak ona destek olur ve bu da onu Lizbon’un şiir çevrelerine sokar. Şiire ve sevgilisi Maria Luciana’ya olan duyguları giderek güçlendikçe, hikaye onun mütevazı kökenleri ile daha iyi bir hayat arzusu arasındaki gerilimleri de ele alır. Bu giriş bölümü, Francisco’nun içsel çatışmalarını, toplumsal zorluklarını ve şiirin ve aşkın onun hayatına getirdiği umutları ortaya koyar.