‘Agulha em Palheiro’ van Camilo Castelo Branco is een roman die werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. De verhaallijn begint in 1803 en draait om het leven van Francisco Lourenço Gomes, een talentvolle en ambitieuze schoenmaker uit Lissabon die de dichter Manuel Maria Barbosa du Bocage aanbidt. Centraal in het verhaal staan thema’s als liefde, ambitie en de relatie tussen sociale klassen; vooral omdat Francisco zich door poezie en persoonlijke contacten wil ontwikkelen tot meer dan alleen een handwerker. In het begin van de roman worden de lezers kennisgebracht met de achttienjarige Francisco, die al het schoenmakersbedrijf van zijn vader bestuurt. Zijn bewondering voor Bocage brengt hem ertoe de dichter te helpen door hem goed gemaakte laarzen aan te bieden; dit zorgt er vervolgens voor dat hij toegang krijgt tot de literaire kringen van Lissabon. Naarmate hij zich steeds meer verdiept in poezie en zijn gevoelens voor Maria Luciana, wordt de spanning tussen zijn arme afkomst en zijn verlangen naar een beter leven verder verkend. Dit openingsdeel legt de basis voor Franciscos innerlijke strijd, de maatschappelijke uitdagingen die hij tegenkomt en de hoop die poezie en liefde brengen in zijn leven.