‘China, Japan en de VS’ van John Dewey is een filosofisch onderzoek dat zich richt op de contemporaine situatie in het Verre Oosten en de gevolgen daarvan voor de conferentie in Washington. Het werd aan het begin van de 20ste eeuw geschreven. In het boek worden de complexe en vaak gespannen relaties tussen Japan, China en de Verenigde Staten onderzocht, op een cruciaal moment in de internationale verhoudingen – een tijd waarin Japans invloed toenam en de gevolgen van westerse imperialisme zichtbaar werden. De opening van het boek beschrijft de grote verschillen in politieke sfeer en publieke opinies tussen Japan en China; men merkt de onzekerheid bij Japan met betrekking tot zijn internationale status op, evenals de angst bij China om door Japans belangen te worden domineerd. Dewey kritiseert hoe diplomatieke boodschappen in beide landen verschillend worden geïnterpreteerd, waardoor een diepe psychologische kloof ontstaat. Hij illustreert zijn bevindingen met specifieke voorbeelden van Japans groter wordende economische macht en militaire aanwezigheid in China, en benadrukt hoe urgent het is om een gedetailleerder begrip te krijgen van de Oost-Westelijke verhoudingen in deze turbulente tijd.