„Chiny, Japonia i Stany Zjednoczone” autorstwa Johna Deweya to filozoficzna analiza sytuacji panującej na Dalekim Wschodzie w XX wieku oraz jej wpływu na wyniki Konferencji w Waszyngtonie. Tekst rozpatruje złożone i często napięte stosunki pomiędzy Japonią, Chinami a Stanami Zjednoczonymi w okresie kluczowym dla międzynarodnych relacji – okresu, który charakteryzował się wzrastającym wpływem Japonii oraz konsekwencjami zachodniego imperializmu. W pierwszych częściach dzieła analizowane są wyraźne różnice w politycznej atmosferze i nastrojach obywateli Japonii i Chin, a także niepewność Japonii dotycząca swojego międzynarodowego statusu oraz wszechobecny strach Chin przed dominacją japońskich interesów. Dewey krytykuje różnice w interpretacji dyplomatycznych wiadomości pomiędzy tymi dwoma państwami, pokazując istnienie głębokiej psychologicznej rozbieżności. Swoje zaobserwacje ilustruje konkretnymi przykładami wzrastającej gospodarczej potęgi Japonii oraz jej wojskowej obecności w Chinach, podkreślając jednocześnie konieczność bardziej dogłębnego zrozumienia stosunków między Wschodem a Zachodem w tym burzliwym okresie.