„Prawda o naturze i zachowaniu człowieka: Wstęp do socjologii społecznej” Johna Deweya to filozoficzny traktat poświęcony socjologii społecznej, napisany prawdopodobnie na początku XX wieku. Praca ta bada złożone powiązanie między zachowaniem człowieka, moralnymi zasadami a środowiskiem społecznym, podkreślając, w jaki sposób nawyki wpływają na osobiste i społeczne postępowanie. Dewey widzi w nawykach centralny element interakcji ludzkiej, co otwiera drogę do głębszego badania związku między moralnością a naturą człowieka oraz warunkami społecznymi. W rozpoczęciu swojej pracy Dewey formuluje przypuszczenie, że tradycyjne poglądy moralne często patrzą na naturę ludzku z podejrzeniem, co prowadzi do rozdzielania moralności od rzeczywistości zachowania człowieka. Krytykuje również to, jak moralistyczni teoretycy w historii patologizowali naturę ludzkiej, i analizuje, w jaki sposób struktury społeczne wpływają na indywidualne działania. Dewey twierdzi, że zrozumienie nawyków – jako połączenia impulsów i intelektu – jest kluczowe dla bardziej realistycznego podejścia do socjologii społecznej, a zasady moralne powinny być oparte na empirycznych badaniach natury ludzkiej i warunków społecznych, a nie na abstraktywnych ideałach. Poprzez tę analizę proponuje bardziej zintegrowany i praktyczny sposób rozumienia moralności w kontekście zachowania człowieka.