«Чалавечая прырода і паводзіны: Уводзіны ў сацыяльную псіхалогію» Джона Дзьюі — філасофскі трактат, прысвечаны сацыяльнай псіхалогіі, верагодна, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У творы даследуецца складаная ўзаемасувязь паміж чалавечымі паводзінамі, маральнымі прынцыпамі і сацыяльным асяроддзем, прычым асаблівая ўвага надаецца таму, як звычкі фарміруюць асабістыя і грамадскія паводзіны. Зварот Дзьюі да паняцця звычкі як цэнтральнага элемента чалавечага ўзаемадзеяння стварае аснову для глыбейшага разгляду сувязі маралі з чалавечай прыродай і сацыяльнымі ўмовамі. У пачатку сваёй працы Дзьюі вылучае палажэнне, што традыцыйныя маральныя погляды часта ставяцца да чалавечай прыроды з падазронасцю, што прыводзіць да разрыву паміж мараллю і рэаліямі чалавечых паводзін. Ён крытыкуе гістарычную тэндэнцыю маралістаў паталагізаваць чалавечую прыроду і даследуе, як грамадскія структуры ўплываюць на ўчынкі асобных людзей. Дзьюі сцвярджае, што разуменне звычак — сінтэзу імпульсаў і інтэлекту — мае вырашальнае значэнне для больш рэалістычнага падыходу да сацыяльнай псіхалогіі, мяркуючы, што маральныя прынцыпы павінны грунтавацца на эмпірычным вывучэнні чалавечай прыроды і грамадскіх умоў, а не на абстрактных ідэалах. Праз гэтае даследаванне ён прапануе больш цэласную і практычную аснову для абмеркавання маралі ў кантэксце чалавечых паводзін.