‘Human Nature and Conduct: An Introduction to Social Psychology’ van John Dewey is een filosofisch werk dat zich richt op de sociale psychologie en waarschijnlijk is geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek onderzoekt de complexe relatie tussen menselijk gedrag, morele principes en sociaal milieu, en benadrukt hoe gewoonten onze persoonlijke en maatschappelijke gedrag beïnvloeden. Deweys aandacht voor het concept van gewoonte als centraal element in menselijke interacties legt de basis voor een dieper onderzoek naar de verbinding tussen moraal, menselijke aard en sociaale omstandigheden. In het inleidende deel van zijn boek stelt Dewey dat traditionele morele overtuigingen vaak met wantrouwen naar de menselijke aard kijken, waardoor er een disconnectie ontstaat tussen moraal en de werkelijkheid van menselijk gedrag. Hij kritiseert de manier waarop moralisten de menselijke aard historisch gezien hebben pathologiseerd en onderzoekt hoe maatschappelijke structuren individuele handelingen beïnvloeden. Dewey stelt dat het begrijpen van gewoonten – een samenvoeging van impulsen en intelligentie – essentieel is voor een realistischer benadering van de sociale psychologie. Morele principes moeten volgens hem worden gebaseerd op empirische onderzoeken naar de menselijke aard en sociaale omstandigheden, in plaats van abstracte idealen. Door deze exploratie stelt hij voor dat moraal wordt besproken binnen een meer geïntegreerde en praktische context.