‘De ontwaking van de ziel’ van Muhammad ibn ‘Abd al-Malik Ibn Tufayl is een filosofisch verhaal dat werd geschreven in de 12e eeuw. Het vertelt het leven van Hayy Ibn Yokdhan, een jongen die op mysterieuze wijze op een verlaten eiland terechtkomt. Daar groeit hij op in eenzaamheid en ontwikkelt hij een innige drang naar kennis en begrip. Tijdens zijn ontwikkeling stuit Hayy op existentiële vragen over de natuur, goddelijkheid en de essentie van de ziel; hierdoor komt hij tot diepe filosofische inzichten. In het begin van het verhaal wordt Hayy Ibn Yokdhan voorgesteld als de zoon van een prinses. Hij wordt bij zijn geboorte in de steek gelaten en vindt troost op dit verlaten eiland. Naarmate hij volwassener wordt, komt hij steeds meer te weten over zijn omgeving; hij maakt hulpmiddelen voor het overleven en stelt zichzelf vragen. Het thema van eenzaamheid leidt hem ertoe diepere filosofische concepten te verkennen, zoals creatie, existentie en de aard van het goddelijke. Hij onderzoekt zowel de fysieke aspecten van het leven als de metafysische vragen rond de ziel. Dit leidt tot een filosofisch discours dat later, wanneer hij Asal ontmoet, wordt verweven met de religieuze overtuigingen die Asal vertegenwoordigt.